tag:blogger.com,1999:blog-57198362011-04-22T06:14:57.916+04:30انكار عشق را چنين كه به سرسختي پا سفت كرده اي  دشنه اي مگر به آستين اندر نهان كرده باشي &#1rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comBlogger2661100tag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-4854758976511921862007-04-30T23:30:00.000+03:302007-04-30T23:32:49.962+03:30

نقطه صفر ديدي بعضي وقتها كه دلت ميگيره آروم وقرار نداري و دنبال يه چيزه گنگ و نامشخصي هستي كه خودت هم نميدوني اون سگ مصب چيه و كجا قرار داره؟ به همه جا سرك ميكشي به همه اون جاهايي كه تو گوشه ذهنت هست و مدتهاست كه ازشون بي خبر بودي. يادت رفته يا شايد هم كه خودت خواستي يادت بره! سالها سعي كردي پاكشون كني و الان شايد ديگه غبار زمان روشون نشسته، نميدونم شايد. خيلي حرفها هست كه نميشه به كسي بگي يا

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1167213941863800012006-12-27T13:17:00.000+03:302006-12-27T13:35:42.010+03:30

نون خامه ای و کبابداستان این یلدا بازی قشنگ شده، والا مدت خیلی زیادی میشه که حال و حوصله نوشتن ندارم و در ضمن نوشتنم هم نمیاد یعنی این که بجز به چن تا از بچه های وبلاگ نویس، که بیشتر تلفنی یا حضوری در ارتباط هستم، به وبلاگ های دیگه سر نمیزنم که اینم یه دلیل خاصی داره که ایشالا بزودی برطرف میشه.چن روز پیشا فهمیدم که این مارمولک، منو پرزنت کرده و بعدشم تلفنی دعوا، که خبر مرگت( یعنی خبر مرگم) یه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1160821162682341792006-10-14T13:46:00.000+03:302006-10-14T13:49:22.696+03:30

حال ما خوب است...همين جور الكي دلم گرفته، دل هواي سالهاي خيلي دور از اين روزا رو كرده، اون موقع هايي كه از سرويس مدرسه جا موندم، يا اون روز برفي كه گوش به زنگ بودم كه راديو بگه به علت بارش برف، مدارس ابتدايي تعطيلن، يا حتي بعد تر از اون روزا، روزايي كه بزرگتر شده بودم و دانشگاه ميرفتم، حس خوبي كه هيچوقت اون موقع نفهميدمش، حسي كه هر چي از اون روزها بيشتر ميگذره، نبودش بيشتر حس ميشه و دلتنگي منم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1154260818936091402006-07-30T15:06:00.000+03:302006-07-30T15:31:04.693+03:30

... هر كجا هستيمسير نگاهت را از من پنهان نكنكه گم مي‌شوم و به خطا مي‌روم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1151155408425708832006-06-24T16:51:00.000+03:302006-06-24T16:53:29.620+03:30

انتخاببعضي وقتا مي‌شه كه آدم مجبور به انتخاب مي‌شه و اين انتخاب وقتي سختر مي‌شه كه دقيقاً باعث تغيير سرنوشت آدم ميشه و حسابي بين عقل و احساس درگيري راه مي‌افته. زندگي هميشه يه جور انتخابه و اين انتخاب‌ها، شخصيت آدم شكل مي‌ده و تغييراتي كه با خودش داره، به همراه مياره.انتخاب رشته، انتخاب كار، همسر و هزار تا انتخاب ديگه كه هركدوم مراحل خودشونو دارن. تو زندگيم به اين نتيجه رسيدم كه واسه انتخاب كردن،

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1149571455544072352006-06-06T08:36:00.000+03:302006-06-06T08:54:15.596+03:30

خداحافظ ديروز، سلام فردا هميشه شنيده بودم كه هر شروعي را پايانيست و از اين دست حرفها، ولي امروز مي‌تونم بگم كه بعضي پايان‌‌ها، شروع ديگري‌ست، پايان روزهايي كه با صداي مهربان صبح بخير مادر شروع مي‌شد، پايان اتاق كوچك خودم كه منتهي مي‌شد به سازي كه در كنج اتاق آروم و بي‌صدا، همدم روزهاي تنهايي و خاكستري من بود. اتاقم، جايي‌كه اونجا نفس كشيدم، خنديدم، گريه كردم و در نهايت عاشق شدم.قصه عشق من، پايان

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1141822051122225352006-03-08T16:16:00.000+03:302006-03-08T16:17:31.133+03:30

قصهميدوني، با خودم فكر مي‌كردم چه فرقي مي‌كنه كه قصه رو چه جوري شروع كني، مهم‌تر اينه كه مسير داستان رو خوب جلو ببري و تا آخرش بتوني قشنگ ادامه‌اش بدي. ولي گاهي وقتا شروع قصه مي‌تونه كل داستانو عوض كنه، مثه قصه من يا بهتر بگم قصه ما. اين قصه تو يه روز زمستوني شروع شد كه فرقي نمي‌كنه بدونيم شنبه بود يا يك شنبه و يا حتي جمعه. مي‌تونست هر روزي باشه، مگه جمعه چه فرقي با روزاي ديگه داره بجز اينكه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1141643723748032252006-03-06T14:28:00.000+03:302006-03-06T15:13:15.846+03:30

بازهم، پَرنوشته كه ميخواد بره، بره اونور آبهايي كه خاكهايي از يك جنس رو از هم جدا كردن، خاكهايي از يك جنس و نه از يك حس. با پرواز شماره... خودشم نميدونه، فقط ميدونه كه ميخواد بره، حس مابين خطوط نوشته‌اشو نميشه فهميد و همراه با اون نگران نشد و بغض نكرد. صداي نوشته‌اش اين بار گرفته بود، مي‌دوني اون صدايي كه هميشه بود، نيست. رسا بود ولي دلگير، فرياد بود ولي بي‌صدا و بغض بود پشت لبخندي پنهان. آره

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1138016077605577582006-01-23T14:59:00.000+03:302006-01-23T15:04:37.616+03:30

اين آقا حق دارهآخ كه چن روز پيش چقدر دلم برف ميخواست، الانم ميخواد ولي در شرايط ايمن! يعني زمستون، پشت شيشه. برفاي اين چن روزه يه هو ظرف نيم ساعت ميان و كار دو شبانه روز و انجام ميدن.اين آقا حق داره از برف گله كنه، غر بزنه و خلاصه خاندان آب و هوا رو با هم در يك چشم به هم زدن آباد كنه. اون شبي كه اين ينده خدا تصادف كرد، بنده هم اون طرفا بودم يعني شايد ما در دو طرف يه خيابون بوديم، وقتي كه برف شروع

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1136899803299773032006-01-10T16:58:00.000+03:302006-01-10T17:00:03.310+03:30

برفو باز خدا و باز آسمان و باز ابر ........ برف زیبای سپید آمد تا دود زشت سیا ه را دمی براند........تا باز روز از نو، روزی از نو .... تا کی خجالت بکشیم، تا کی به خود بیاییم ......که تا بوده همین بوده ، انتظار تا اتفاق.یاد روز هایی بخیر که برف ما را برای برف بودنش شـادمـان می ساخت و آدم برفی هایمان سپید و خندان بودند.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1135158962733490482005-12-21T13:20:00.000+03:302005-12-21T13:32:21.260+03:30

شب يلدا يا روز يلدا؟هر وقت كه موعد مراسم سنتي و اصيل ايراني ميشه، دوست دارم كه راجع به تاريخچه و فلسفه‌اي كه پشت اين رسوم هست بيشتر بدونم و خصوصاً دوست دارم بدونم مراسمي كه زماني در ايران رايج بوده و در حال حاضر كما بيش بجز تعداد كمي از اونها، بقيه‌اشون از ياد رفته‌اند چه تأثيري در فرهنگهاي ديگه داشته و الان آيا در كشورهاي ديگه اون مراسم جشن گرفته ميشن و اگر اينطور هست، با چه اسمي و چطوري اون

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1134370650215675532005-12-12T10:26:00.000+03:302005-12-12T10:30:13.520+03:30

خدا را شكرهمه چيز مرتبه و حسابي به كارهام ميرسم. خب خدا را شكر، به قول معروف بهتر از اين نميشه، نه اينكه نشه بهتر بود اگه بازهم ادارات تعطيل بودن و تا لنگ ظهر ميخوابيدم و بعدشم ميرفتم ديدن دوستام كه توي اين شهر پر از دود و سياهي و با اين همه وسعت، حداقل يك ساعت بايد يا ماشين روشن تو ترافيك باشم و به اين هواي خوب! كلي دود تازه اضافه كنم.راستي خدا را شكر كه من سوار اون هواپيما نبودم و الان زنده‌ام

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1132400083607946462005-11-15T17:30:00.000+03:302005-11-19T15:06:41.886+03:30

هم نفس ِ قسمتمن، تو پايان فصل من و آغاز فصل ما شدنمان را در كنار هم و با صداي باران و بوي خاك نمناك شروع كرديم و به انتظار جشني بزرگتر در آينده‌اي نه چندان دور، تصميم به پرواز گرفته ايم، مي خواهيم به آسمان رفته و اوج را تجربه كنيم .براي ما هميشه باران و بوي خاك باران خورده، يادآور اين روز دوست داشتني خواهد بود

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1131602444851864792005-11-10T09:27:00.000+03:302005-11-10T09:30:44.863+03:30

...باران پرده‌اي نشد تا رفتنت را نبيبنم و حجابي بود تا ماندنم را نبيني، بگو به من آيا هنوز هم زمزمه‌هاي عاشقانه‌ام را مي‌شنوي؟ دلم گرفته...

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1129799041936945052005-10-20T12:29:00.000+03:302005-10-20T14:14:57.433+03:30

روزمر ٍگي*آهسته سرشو كه خيلي درد ميكرد بين دستاش پنهان كرد، يه قلپ آب خورد، چراغ بالاي تخت رو روشن كرد. يه كتاب گرفت دستش كه بخونه، چن دقيقه بيشتر نگذشته بود كه درد خفيفي كه كم‌كم زياد ميشد رو تو سينه‌اش حس كرد. جدي جدي قلبش درد گرفته بود يه جور سوزش يا يه چيزي تو اين مايه‌ها. چقدر فاصله آدم تا اون بالاها كمه، جدي ميگم فكر ميكرد فردا صبح وقتي ديگران از خواب بيدار بشن و اون بيدار نشه، عجب حسي داره

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1127626498617722652005-09-25T09:01:00.000+03:302005-11-08T15:58:36.886+03:30

پاییز آمد، در کنار درختان،‌لانه کرده کبوتر،‌از تراوش باران می‌گریزدخورشید از غم با تمام وجودش پشت ابر سیاهی عاشقانه به گریه می‌سراید...

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1126590092096950742005-09-13T10:05:00.000+04:302005-11-08T15:56:31.396+03:30

ميلاد تو*نقشی کشید خالق هستی، نقشی ز عشقآب و گل بهم آمیخت و زمین بوی خاک باران خورده گرفتعطری ز یاس بیامیختشنوری ز مهر بیافزود وتو آمدیشاید وقت رفتنم بوداما تو آمدی که بمانمدستانم بوی عطر یاس بگیرد و قلبم لطافت بارانو عشق معناو زندگیمتو باشی و عشق و بوی خاک باران خورده ...و امروز بهترين روز خداست، معجزه آفرينش بهار در دل تابستان، روز ميلاد تو، روز تولد مهرباني،

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1125142765334650092005-08-27T16:09:00.000+04:302005-08-27T16:16:29.366+04:30

شروع تازهاين روزا خوشحالم، اساسي. آخه وقتي يه عزيزي كه مدتهاست نديديش و لحظه به لحظه نديدنشو با شوق لحظه ديدن،‌ تحمل كردي، داره مياد، ديگه از ذوق نميدوني چيكار مي‌كني! الان مثه روزايي كه يه بچه دبستاني بودم و وقتي آخرين امتحان رو مي‌دادم و وارد سه ماه تعطيلي شدن، شيرين‌ترين لحظه سال بود كه با تمام وجود حس مي‌كردم و منتظر رسيدنش بودم، خوشحالم.بعضي وقتها يه اتفاق هايي تو زندگي آدم مي‌افته كه تمام

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1124002315497224732005-08-14T11:12:00.000+04:302005-08-14T11:21:55.506+04:30

جداييمدتيه كه بالاخره تونستم از شرش راحت بشم و حالا دارم يه نفس راحت ميكشم،‌ جداً بعد از اينكه چن سال با هم در هر شرايطي بوديم، اين جدايي سخت بود ولي بالاخره كاري بود بود كه بايد انجام ميشد و هر چه زودتر بهتر. دليلي نداره اگه يه مدت با هم بوديم تعهد داشته باشيم كه تا آخر عمر با هم باشيم، اصلاً، خصوصاً كه از اين با هم بودن من ضرر مي‌كردم. واسه همين الان 15 روزه كه از هم جدا شديم و راحت شدم. يكي،

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1123140378895872742005-08-04T11:46:00.001+04:302005-08-04T12:13:10.463+04:30

...آنچه هر جدايي را تحمل پذير مي‌كند، انديشه پايان آن جدايي‌ست.زندگي، تنهايي را نفي مي‌كند، و عشق، بارورترين‌ ِ تمام ِ ميوه‌هاي زندگي‌ست.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1122543010212613272005-07-28T13:54:00.000+04:302005-07-28T14:00:10.246+04:30

رنگ ِانتظارچه بي‌تابانه مي‌خواهمت اي دوري‌اتآزمون تلخ زنده‌بگوريو ما "شما" را به "تو" تبديل كرديم كه اين سرآغازي‌ست بر يكي شدن.ظهر آن روزهاي آخر زمستان را به روشني به خاطر مي‌آورم كه در نهايت ذوق و در احاطه ترسي ناشناخته، به ديدارت آمدم.چه لحظه باشكوهي بود كه تو به من ارزاني داشتي ومن نيز نگذاشتم آن شاخه گلي را كه قول داده بودم پژمرده شود وآن را در نهايت شادابي به تو هديه كردم.طعم شكلاتهاي داغ را

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1122177653244180812005-07-24T08:27:00.000+04:302005-07-24T08:30:53.253+04:30

31، پَرنفهميدم چه جوري شد كه امروز شدم عين همون آدمايي كه وقتي18،19 سالمون بود و توي يه جمع جوون و شاد، تو به مهموني مي‌ديدمشون، با چند نفر از بچه‌ها با تركيبي از تعجب و تمسخر ميگفتيم- يارو رو، سي،‌چهل سالشه ولي مثه بچه‌ها ميرقصه و دلقك بازي در‌مياره، بابا جون برو بذار باد بياد، تو رو چه به اين كارا و اين جاها. اگه زن داشتي الان بچه‌ات همسن و سال ما بود و يواشكي كلي ميخنديديم.آي‌ي‌يحالا خودمون سي

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1119761810369743622005-06-26T09:23:00.000+04:302005-06-26T09:26:50.376+04:30

و روزي دانستيم- و تو نيز خواهي دانست-كه زمان، جاودانه بودن همه چيز را نفي ميكند. پوسيدگي بر هرآنچه پنهان شده دست مي يابد و افسوس به جاي مي ماند.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1117455879748178532005-05-30T16:51:00.000+04:302005-05-31T12:26:15.923+04:30

واگويه هايي در سكوتآرام و خاموش در كنار هم نشسته بودند، حرفهاي بسياري هست كه به خاطر خيلي ملاحظات شايد هيچگاه گفته نشود ولي سكوت، سرشار از حرفهاي ناگفته است.سخت است، ميدانم و ميدانم كه چه حس غريبيست اين حس، كه با هيچ منطقي سازگاري ندارد. ميفهمم، غروب روزهاي ابري، همرنگ با پرده هايٍ خاكستريٍ سكوتٍ سنگينٍ حاكم بر لحظات جاري، هر كسي را از خٌلق و خويٍ مهربانش دور نگاه ميدارد. بايد كه خيلي مسائل را

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1116313718634917152005-05-17T11:30:00.000+04:302005-05-17T11:38:38.653+04:30

مشترك مورد نظر در دسترس نميباشدامروز 17ماه مي و روز جهاني ارتباطات است. در اينكه اصولاً ارتباط في نفسه چه ماهيتي دارد، خوشبختانه همه افراد جامعه از زن و مرد و كودك و بزرگ دقيقاً آنرا لمس كرده اند و جاي هيچ حرف و حديثي نيست و هر شخصي حداقل يك نوع ارتباط را در زندگيش تجربه كرده است. به هر صورت انسان بواسطه اينكه موجودي اجتماعيست( حال چه به اجبار اجتماعي شده باشد و چه از روي اشتياق )از زمانهاي قديم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1116064312835749672005-05-14T14:20:00.000+04:302005-05-15T08:28:26.620+04:30

غروب دل انگيزبعد از ظهر جمعه كه ميشه انگار تمام غصه هاي عالم رو ميريزن تو دل آدم، اصلاً معلوم نيست به تقاص كدوم گناه نكرده بايد بعد از ظهرهاي جمعه انقدر دلگير باشه. وقتي كه فكرشو ميكنم كه تمام مدت هفته به انتظار جمعه ميگذره و اون جمعه هم با غروب دلگيرش بالاخره ميرسه، دلم ميخواد داد بزنم.روز جمعه اي كه ميشه سر صبح همچين با انرژي از خواب پا ميشم كه انگار قراره برم اورست رو به روش گام به گام فتح كنم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1114267397736612622005-04-23T19:10:00.000+04:302005-04-23T19:13:17.736+04:30

هنوز همخيلي خسته بود و پشتي صندلي تكيه داد، چشمهايش را به روي هم گذاشت تا كمي استراحت كند. مدتي بود كه اتفاقي در زندگيش رخ داده بود كه تمام لحظات زندگي، سرشار از شور و عشق شده بود. ديگه با باران رازو نياز ميكرد و نه همراهي، با غروب احساس شعف ميكرد و نه پايان، با گلها سخن ميگفت و راز دلداگي اش را در سينه پنهان نميكرد. رويايش شكل واقعيت گرفته بود و واقعيت طعم عشق و اميد داشت. از نگاهي ساده به اوج

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1112782244152143912005-04-06T14:57:00.000+04:302005-04-06T14:51:03.520+04:30

آسودهآرام لب ساحل قدم ميزد و اين بار رد پايش تنها نبود.لذتي خاص سراسر وجودش را فراگرفته بود، دريا آرام بود و در آن ساعت شب هيچ كس در ساحل ديده نميشد، آهسته قدم ميزد و با خود فكر ميكرد، شروعي تازه را تجربه ميكرد كه بسيار لذت بخش بود، هيچ گاه تا به اين حد آرامش را احساس نكرده بود، روي ماسه هاي ساحل نشست و به دور دست خيره شد. نسيم لذت بخشي از سمت دريا ميوزيد كه براي اولين بار حس خوبي به ارمغان داشت.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1111033734814568432005-03-17T08:07:00.000+03:302005-03-17T08:05:14.556+03:30

ستايش يزدانيه بار ديگه عطر بهار به مشام ميرسه، يه بار ديگه طبيعت جون ميگيره، يه بار ديگه ميشه تو هواي مطبوع بهاري قدم زد و آرامش رو تجربه كرد، يه بار ديگه رنگ سبز بيشترين سهم رو در طبيعت به خودش اختصاص ميده.بهار نزديكه و كم كم يك سال ديگه از دفتر عمر همه ورق ميخوره و فصل جديدي آغاز ميشه، سال نو و زندگي نو. مراسم باستاني ايراني، در همه خونه ها برگزار ميشه و سفره هفت سين چيده ميشه و همه منتظر براي

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1110385074178204972005-03-09T18:26:00.000+03:302005-03-09T19:49:11.000+03:30

روياي واقعيخوب ِمنبار ديگر به هواي تو در اين غروب تنها نشسته ام و به خورشيد خيره شده ام، به نور نارنجي رنگي كه سرشار از حرارت و پاكيست، و هوايي را تنفس ميكنم كه عطر تو را دارد و در خيالم كلمات زيبايت را به ياد ميآورم و عشق را تجربه ميكنم.فرشته ي من، در سخاوت نگاه تو ميتوان يك عمر زندگي كرد و شاد زيست و با حرارت دستانت ميتوان، آتش را تجربه كرد، آتشي كه هيچ گاه خاموش نميشود و حرارت آن معناي زندگيست

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1109775594511184752005-03-02T18:26:00.000+03:302005-03-03T02:22:05.606+03:30

توبازهم دور بودنت را از نزديكترين فاصله، از قلبم، حس ميكنم. دلم هوايت را دارد و نگاهم به شيب انتهاي خيابان دوخته شده است تا ترا ببينم. چند شب پيش در كنار ساحل بودم، تنهاي تنها و قدم ميزدم. امواج دريا با صداي خروشاني به ساحل مي خوردند و فضاي زيبايي را بوجود آورده بودن. زبر مهتاب رد پاهايم بر شن ديده ميشد و هنوز هم تنها بود. زير لب ترانه هواي حوا را ميخواندمدل من يه روز به دريا زد و رفتپشت پا به

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1109154667556560502005-02-23T13:55:00.000+03:302005-02-23T14:32:06.463+03:30

سفر نامه شمال يا مصيبت نامه!پنج شنبه گذشته ما را چنان اراده قرار گرفت كه ايام تعطيل را به سفر رفته و خستگي از تن بزداييم به همين علت پس از كار روزانه و به علت نداشتن همراه در طول اين سفر تصميم گرفتيم كه راه را با وسايل نقليه عمومي رفته و در آنجا به دوستاني كه قبل از ما به دهكده زيبارويان( خزرشهر سابق!) رفته اند ملحق شده تا از هم صحبتي با ما، شايد مورد ارشاد قرارگيرند. ولي از آنجا كه ما به كنار

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1108371237418430962005-02-14T11:30:00.000+03:302005-02-14T12:23:57.420+03:30

سپندار مذگانخوب به سلامتي روز ولنتاين هم از راه رسيد و دسته دسته عشاق سينه چاك واسه هم لاو ميتركونن جفت جفت! اصلاً حال و هواي شهر عوض شده برف كه همه جا رو سپيد پوش كرده و همچين باعث ميشه آدم يه جورايي احساس عشق بي شائبه داشته باشه، بي دليل!ديگه هيچي جنس بنجل پشت ويترين اين مغازه هاي خرت و پرت فروش نمونده. زمونه كه زمونه مرد سالاري، آقايون هم ماشاالله همه واله و شيدا، موندن كه چطور به جورايي عشق

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1107583700512294412005-02-05T09:47:00.000+03:302005-02-05T09:43:26.813+03:30

كنسرت قرن! روز پنج شنبه فرصتي دست داد تا به اتفاق آقا كيوان بريم كنسرت فرمان فتحعليان. منم كه تشنه هنر، تا پيشنهادي واسه اين جور جاها بهم ميشه يهو چار ستون بدنم شل ميشه و دربست قبول ميكنم. از شلوغ بودن خيابانهاي اطراف محل برگزاري كنسرت معلوم بود كه راهو درست اومديم چون مجبور شديم ماشينو چن تا خيابون بالاتر پارك كنيم و اگر نبود شوق گوش كردن صداي فرمان! تا محل اجراي كنسرت بايد تاكسي سوار ميشديم(آخه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1107162993151140662005-01-30T13:30:00.000+03:302005-01-31T13:37:06.023+03:30

خوابي كه خواب نيست گاهي اوقات احساس ميكنم كه زنده بودن و اداي زنده ها رو درآوردن، تقدير من شده. روزهاي زيادي از عمرم گذشته و همانطور كه از كودكي به جواني رسيدم، دوران جواني هم مثه برق و باد بايد جاي خودش رو به گرد سپيد پيري بده. ديگه نشونه هاش روي شقيقه هام معلومه. ديگه دردهايي كه بي دليل به سراغ آدم ميان و مدتي مهمون ميشن رو تجربه ميكنم. ديگه احساس ميكنم كه وقتي قدم ميزنم، بايد آهسته تر گام

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1106802680493893392005-01-27T08:37:00.000+03:302005-01-27T08:41:20.493+03:30

فردا بازهم ميخواهم از تو بگويم، بازهم حرفهايم را در لفافه اي از كلمات پنهان ميكنم، بازهم شور بچه گي را با نهيبي خاموش و عشق را در پشت نقابي از غرور مخفي ميكنم. در آن غروب سرد زمستاني كه برف تمام شهر را پوشانده بود و من، تنها عابر آن خيابان بودم، رازهايم را ناخواسته براي دانه هاي برف گفتم، آخر سپيدي آن دانه ها بي آلايش است و در دل سرد خود، طراوت روزهاي بهاري را دارد. وقتي كه به رد پاهاي بي كسي، در

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1105951093706570112005-01-17T13:06:00.000+03:302005-01-19T12:15:08.100+03:30

بي همتا كاش ميشد همه حرفا رو زد، كاش ميشد كه تمام احساسو با كلمات بيان كرد، كاش ميشد تا لب چشمه رفت و تشنه بر نگشت، كاش ميشد تو هواي آزاد كمي دل به دريا زد و از اين همه حرف ناگفته، خلاص شد. اين بار حرفام بوي دلتنگي نداره و اينو حس ميكنم ولي چه شباهت غريبي است بين حرفهاي ناگفته از هر جنس كه هر دو چه سنگين هستن براي بغضي كه هر آن ممكنه به فرياد بدل بشه. كاش ميشد زندگيو در هزار توي دو دو تا ها، غرق

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1104732964627598802005-01-03T09:27:00.000+03:302005-01-03T09:50:39.253+03:30

اوج آبي بود و از جنس نور و با ردايي از نـُت، نتهاي به هم پيوسته كه آوايي زيبا از كنار هم چيده شدن آنها، خلق ميشد. آرامشي داشت غير قابل وصف و با حزني كه تنها ازآن بر ميآمد و بس. تك تك آواها، يادآور خاطراتي تلخ و شيرين بود كه در بستري از زمان جاري بود. چه رويايي است شبي كه در آن نواي زنده ساز و مزه شراب، پايه هاي آن باشد و دوستي، ر ِنگ دلها. حركت عقربه هاي ساعت، نشان از پايان شب داشت. چه زيباست شبي

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1104049970877106862004-12-22T09:27:00.004+03:302004-12-26T12:02:50.876+03:30

... باز هم ديدمت. باز هم شانه هايم محلي بود براي اشكهاي بي امانت. باز هم بي قراري بود و احساس. بازهم اظهار محبتي بود صادقانه، كه مدتها از آن دور بودم. بازهم آشنايي گرماي دستها بود و حرارت بوسه. بوي موهاي تو بود كه در مشام من، حس خوب تقدس را معني ميكرد. بازهم نم نم باران بود كه بر روي سر و صورت ما فرود مي آمد و طراوت زندگي را به ارمغان داشت. باز هم نگراني از حال من بود براي تو و نشان بي خيالي ِ من

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1103695167716086372004-12-22T09:27:00.000+03:302004-12-22T09:30:37.183+03:30

شب چلهليوان شراب را تا آخر سر كشيد و به صندلي تكيه داد. شب چله بود و هوا حسابي سرد بود. يه سيگار روشن كرد و رفت جلوي پنجره تا بوي سيگار تو خونه نپيچه. بچه ها عجب شانس مزخرفي داريم همه الان تو خونه هاشون نشستن و دارن حافظ ميخونن و گپ ميزنن ولي ما مجبوريم نگهباني بديم شيراز عجب هواي سرد و خشكي داره، منم كه مجبورم از ساعت 2 تا 4 صبح كشيك بدم. آرش يه خورده آجيل شب چله خريده بود كه وقتي نگهباني ميديم،

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1102867166079375172004-12-12T19:22:00.000+03:302004-12-12T19:31:21.866+03:30

آپ ديتميگم چه حالي ميده سر كلاس درس، وقتي كه استاد داره خودشو پاره ميكنه كه يه مطلبي بهت ياد بده، وبلاگ آپ ديت كني و يواشكي با موبايل هم با يه دوست قديمي صحبت كني. ياد شر بازيهاي دوران دانشگاه به خير.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1101733979684571282004-11-24T14:28:00.008+03:302004-11-29T17:19:47.053+03:30

رها مرد به آهستگي سرش را به صندلي تكيه داد و چشمانش را بست. خستگي ناشي از يك روز كاري در تمام چهره اش مشهود بود. به آرامي با انگشتانش ضرب گرفته بود و زير لب شعر نامفهومي ميخواند. احساس ميكرد كه به هيچ جا و هيچ كس تعلق خاطر ندارد، به برشي از زمان آويخته شده بود كه هم از گذشته و هم از آينده جدا بود. در چنان وضعي او ديگر به هيچ چيز فكر نميكرد، يك مديتيشن واقعي. چشمانش را باز كرد و از پنجره اتاق كارش

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1101295293069706702004-11-24T14:28:00.000+03:302004-11-24T17:23:46.486+03:30

كار، كار انگليساس! Arabian gulf چن سال پيش زماني كه سريال قديمي دايي جان ناپلئون رو تماشا ميكردم هميشه برام جالب بود كه دايي جان و خدمتكار پيرش هر موضوعي كه اتفاق ميافتاد به انگليسا مربوطش ميكردن. زمان چند سال گذشت و وقتي يه جورايي به تاريخ كشورمون، ايران نگاه ميكردم( خصوصاً در 100 سال آخر) هميشه يه رد پايي از انگليس ديده ميشد كه هميشه سعي در از بين بردن وحدت ملي همه ايرانيان داشت. اين استعمار

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1101035129315992182004-11-21T14:29:00.000+03:302004-11-21T14:35:29.316+03:30

تقديرحرفيست عاميانه كه ميگويد: تقدير هر كس را از قبل بر روي لوحي نوشته اند،بگذار كمي عاميانه بينديشم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1099916885764932572004-11-08T15:55:00.000+03:302004-11-08T19:49:00.313+03:30

نواميشد از بودن تو عالمي ترانه ساخت كهنه ها رو تازه كرد از تو يك بهانه ساخت آهنگ عروسك با صداي ستار داشت از پخش صوت ماشين پخش ميشد. مرد سيگار روشني به دست داشت و به آرومي در جاده حركت ميكرد. تاريكي شب همه جا گسترده شده بود و بارون به آرومي روي شيشه ماشين فرود ميومد. مرد به خودش و تنهائيش فكر ميكرد. هميشه صداي بارون رو در تنهايي گوش كرده بود و حسابي به شرشر بارون عادت كرده بود. شيشه ماشين پايين

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1098963481082238382004-10-28T15:04:00.000+03:302004-10-28T15:09:27.996+03:30

حرفتو حرف ميزني و كلمات به پرواز در مي آيند و من نيز، حرف ميزنم.حرفهاي من نه شعر ميشود و نه پروانه، حرفهاي من تمام كلماتي ميشود كه حرفهاي دلم است و كلمات همينجا ميمانند و من آنها را به همين صفحه‌ها سنجاق ميكنم و به آنها چشم ميدوزم. اشكي گرم در چشمانم حس ميكنم و شكست بغض را در گلو تجربه ميكنم و احساس ميكنم كه از پس پرده اشك، به خدا نزديكتر ميشوم. احساس ميكنم كه پرواز ميكنم تا بالاي آسمان آبي.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1098166628004618792004-10-19T09:26:00.000+03:302004-10-19T10:55:23.633+03:30

پاييز، سكوت و دلتنگي

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1096979414742832452004-10-05T15:58:00.000+03:302004-10-06T23:56:34.990+03:30

وداعتمام دلتنگي‌هايم را هديه كردم به جدايي و طلوع را انتظار ميكشم كه تاريكي‌ها را بزدايد

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1095746565198152002004-09-21T09:25:00.000+03:302004-09-21T09:36:53.993+03:30

پاييزبازم يه شروع ديگه كه واسه من خاطرات زيادي داره. خاطراتي كه مربوط به گذشته ميشن، خاطراتي كه همه ما داريم و به نوعي از ياد آوري اونا لذت ميبريم. بازهم خيابونا برامون جلوه ديگه اي پيدا ميكنن. زماني خيلي از ما بازيگراني بوديم كه در ساختن اين لحظات نقش داشتيم ولي خيلي از ما الان فقط به عنوان يه ناظر هستيم كه فقط يه حسي كه براي خود آدم قابل لمس هست رو با تمام وجود احساس ميكنيم. بازهم رنگ و بوي هوا

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1094973038746539042004-09-12T11:35:00.000+04:302004-09-12T11:40:38.746+04:30

عشق و پوچقهوه تلخ رو تا آخر سر ميكشم، دلم ميخواد بفهم كه اَشكالي كه تفاله ها ته فنجون درست ميكنن چه چيزيو ميخواد برام بگه. صداي موزيكي كه تو فضا پخش ميشه با تفاله ها هارموني ِ جالبي دارن نظمي خاص در عين بي نظمي چشامو ميبندم و يه سيگار روشن ميكنم، رو تختم دراز كشيدم سعي ميكنم كه به حرارت كبريت فكر نكنم. وقايع چند روز گذشته عين يه فيلم وحشتناك از جلوي چشام رد ميشن. همه چيز از يه نگاه ساده شروع شده

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1094672819939722502004-09-09T01:15:00.000+04:302004-09-09T00:22:47.166+04:30

هوسدلم ميخواد كه واسه خواب سبز عاشق تا آخر بودن دنيا، شعرهاي باروني بخونم و ساز بزنم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1094307538845243732004-09-04T18:47:00.000+04:302004-09-04T18:48:58.846+04:30

آرامشچن روزه كه حالم خيلي بهترهآخه كمتر همديگه رو ميبينيم، آينه اتاقم شكسته

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1093944128608620962004-08-31T13:46:00.000+04:302004-08-31T14:21:32.130+04:30

سفر نامهخوب به قول دوست عزيزم، كيوان اگه هرشيش ماه، ما يه شمال نريم پنداري بزرگترين فاجعه زيست محيطي و ملي رقم ميخوره. اين چند روزي كه نبودم جاي همه دوستان خالي سفري داشتم به شمال ايران زمين ايالت خزر شهر. آدم اونجا كه ميره پنداري مثه كشور واتيكان كه درست وسط ايتاليا واقع شده و واسه خودش يه مملكت ديگه حساب ميشه اونجا هم به همين سبك و سياق بود. از موقع رفتن بگم كه قدرتي ِ خدا بسكه جادها خوب و مثه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1093240214115450332004-08-23T10:17:00.000+04:302004-08-23T10:21:53.440+04:30

تصميموقتي خستگي تو همه ذرات وجود آدم رسوخ كنه، وقتي از شدت دلتنگي و بي حالي رمقي براي گريه نداشته باشي، وقتي حس كني همه دنيا داره رو شونه هات سنگيني ميكنه، وقتي از نبودن گرماي دست كسي كه دوستش داري بغض گلوتو ميگيره، وقتي دنيا با همه بزرگيش واسه تو تنگ به نظر ميرسه، وقتي با نگاه كردن به يه شاخه گل سعي در فرار كردن از خاطراتت داري، وقتي تك تك نُتهايي كه ميزني همه فقط يه صدا ميدن، وقتي پرواز پرندها،

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1092887407497815482004-08-19T08:18:00.000+04:302004-08-19T08:20:07.496+04:30

ازبخت ياري ِ ماست شايدآنچه را كه ميخواهيم، به چنگ نمياوريميا از چنگ ميگريزد

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1092554626928056322004-08-15T11:52:00.000+04:302004-08-15T11:56:36.606+04:30

روز و روزگارخيلي وقته كه دلم هواي يه سكوت مطلق رو داره. يه سكوتي كه توش بشه كمي هم به خودم فكر كنم. به كارام به زندگيم به آدمايي كه دور برم هستن . به چيزايي كه زندگيمو تشكيل دادن. به موج به دريا به كوه به همه چيزايي كه زماني تمام وجودم رو تسخير كرده بودن. به عشق، رويا، شعر، كتاب. زندگي بعضيا با آدماي دور و برشون حسابي متفاوته. اگه آدم دلش بخواد كه متفاوت باشه بايد بهاش رو بپردازه. بعضيا از آفتاب

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1092023870549574352004-08-09T08:08:00.000+04:302004-08-09T08:48:49.990+04:30

يك سالگيخوب به سلامتي منم بك ساله شدم و دچار حس خود يك سال بيني شدم! در اين مدت تو اين دنياي مجازي دوستان واقعي خوبي پيدا كردم كه هر كدوم به نوعي به من كمك كردن. تشكر ويژه از كيوان بخاطر نظراتي كه درج ميكرد و نظراتي كه تلفني يا در حين چت كردن يا قدم زدن بيان مينمود كه كاملاً با هم در تضاد بودن. تشكر خاص از سارا كه نوشته هاش خوب بود و ارزش دزدي داشت نشكر ماماني از هاله عزيز كه خاله ناز منه تشكر

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1091367951588636082004-08-01T18:14:00.000+04:302004-08-01T18:21:11.906+04:30

گلايهمنم بي هيچ سلامي كه اينم از خودت ياد گرفتم. نميدونم چي ميخواي بگي يا منظورت چيه. ببين همه ما درد داريم، همه مشكل داريم، همه به نوعي زجر كشيديم ولي واسه چي؟ها واسه چي؟ من مثلاً بخاطر دوستم كتك خوردم ميگي حالا كه رفاقتي بين ما نيست برم بهش بگم كه تاوان كتك خوردن منو بايد بده؟ گوش كن يه چيزايي، كارايي يا هر چي كه اسمشو ميذاري 2 نفره است. و براي همين هم هر دو نفر رضايت دارن درسته؟ حالا اگه زماني

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1090473409543496862004-07-22T09:35:00.000+04:302004-07-22T10:20:16.306+04:30

اومدن وقتي بخواد بياد، مياد . چرا بي خود سعي ميكني جلوشو بگيري. اگه از اومدنش دلخوري، قبلش بايد به كاري ميكردي ولي وقتي ديگه ميخواد بياد هيچ كاريش نميشه كرد. حالا كه اومد خدا رو شكر ميكني و بعد از مدتها يه نفس راحت ميكشي تازه كلي هم باعث خوشحالي ميشه. آخ كه چه حس خوبي داره وقتي كه مياد . ميگن كه بعدش دنيا برات جلوه ديگه اي پيدا ميكنه . واسه اومدنش كلي آدم جمع ميشن و انتظار اومدنش رو ميكشن. همه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1090057937907500262004-07-17T14:01:00.000+04:302004-07-17T14:24:58.290+04:30

روند بيهودگي بعضي وقتا ميشه كه حسابي دل آدم گرفته اس. از همه چيز خسته و اصلاً حال هيچ كاري رو نداره. هر چيزي به نظرش ناموزون و ناهماهنگ جلوه ميكنه. حس غريب يه بغض تو گلوي آدم، ناخودآگاه روزهاي ابري رو به خاطر مياره كه چشم انتظار بارون هستي و آسمون خساست ميكنه. اين روزا تو زندگي هر كسي هست ولي تعدد اونا با هم فرق ميكنه. خوش به حال اونايي كه حتي در اون لحظه ها ميتونن نقاب لبخندي به چهره اشون بزنن

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1089550151123977692004-07-11T17:17:00.000+04:302004-07-11T17:19:11.123+04:30

يادش بخير اون موقع هاكه تابستون ميشد يه شور و هيجان خاصي در فضا حاكم ميشد. انگار كه بعد از يه عمر از زندان آزاد شده باشم به استقبال تابستون و آزادي و دوري از مدرسه ميرفتم. بعد از آخرين امتحان با بچه ها دور هم جمع ميشديم و ميرفتيم پارك و يا همون دم در مدرسه با هم گپ ميزديم. اون وقتا واقعاً زندگي در جريان بود، آبي بود و غبار نداشت. دل بود و كسي به يادش نبود، به هواي ديدن كسي كه زماني قرار بود بياد

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1089013603603552302004-07-05T12:07:00.000+04:302004-07-05T12:21:15.156+04:30

رفيق ما يه دوستي داريم ( ما يعني اهالي وبلاگستان ) كه خيلي توپ مينوشت، عليرغم كار زيادش هرروز هم مينوشت. ميشد از تو نوشته هاش بوي صميميت و عشق رو حس كرد، سادگي در گفتار همراه با خرده شيشه هاي دلچسب. ميشد از دريچه چشماش و از جهان بيني اون به اون دنيا نگاه كرد و از موضوعي كه باعث عصبانيت همه ميشه، خنديد. هنرش در نوشتن، خيلي زياده و به نظر من هر نوعي كه مطلب بنويسه، خوب و كاملاً روونه. به جرأت

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1088251893560041422004-06-26T16:40:00.000+04:302004-06-26T16:41:33.560+04:30

نمايشگاه چند روزه كه حسابي كارام زياد شده . هزار جور كار ريخته سرم كه حسابي هاج وواج موندم كدومشو انجام بدم حتي الويت بندي هم نميشن. وقتي چند تا رئيس داشته باشي همين وضع هم پيش مياد و در ضمن همشون انتظار دارن كه همه كارها درست و به موقع انجام بشه. حالا در گير و دار اين برنامه ها نمايشگاه هم بايد رفت! البته اين يكي شخصيه ولي به هر حال كار مهميه!!! امسال نمايشگاه مثل سالهاي قبل بود با ابن تفاوت

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1087282195311272892004-06-15T10:40:00.000+04:302004-06-15T11:19:55.310+04:30

آدم قبلي رفتن سخته، دل كندن در واقع جون كندن ِ. ميدوني اصلاً حالم از هر چي حس و رمانتيك بازي و اين حرفاست به هم ميخوره. دلم ميخواد برم يه گوشه دنج و تا ميتونم زار كه نه، عر بزنم. آخه كه چي هر كار بخواي انجام بدي يه سدي جلوش وجود داره. ميدوني دارم از تو ميگم از تو ديوونه اي كه با 30 سال سن، قد يه چارپاي نجيب! هم حاليت نميشه. بسه بابا ديگه بسه . نميدونم تا حالا يه بار، فقط يه بار شده بشيني حسابي

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1086695414184974042004-06-08T16:17:00.000+04:302004-06-09T12:47:32.743+04:30

ياد بازهم امروز دلم به ياد تو بود. ميدوني هر وقت نيستي نبودنت را از نزديكترين فاصله حس ميكنم و اگر با هر قدمي كه بر ميدارم صداي پايت را بشنوم حاضرم دنيا را بدون همسفر پياده طي كنم. روزگار بازي قشنگي شروع كرده، شايدم قبل از بدنيا اومدنم شروع كرده بوده و من حالا وارد اين بازي شدم. شايد خواب باشه، شايد نشستن شبنم صبحگاهي روي گلبرگها نازك رزهاي حياطمون از اين بازي بيشتر حقيقت داشته باشه، شايد يه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1085571745244045022004-05-26T15:02:00.000+04:302004-05-26T16:12:25.243+04:30

وجدان مرد رو به درختای قدیمی و بزرگ باغ روی تختی چوبی لم داده بود. صدای رودخونه که درست از پشت سرش عبور میکرد همراه با صدای باد وقتی که لای برگهای درختا مپیچید، آهنگ زیبایی رو اجرا میکرد. قلیون و قوری چای به همراه چن عدد خرما، همدم او بود. پک عمیقی به قلیون زد و دود اونو به طرز خاصی بیرون داد بعد هم یه قلپ از چای تازه دمی که همراهش بود بهمراه خرما خورد و بازهم چشاشو بست و به قلیون پک زد. تمام

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1084939368548446912004-05-19T08:30:00.000+04:302004-05-19T08:35:21.486+04:30

درس زندگی دراز است شب بيداران، دراز است راه فرسودگان دراز است سير حيات بى‏مايگان كه ندانستند آيين نيك را در سفر اگر كسى بهتر از خود يا برابر با خود نيافتى تنها برو با بى‏مايگان منشين اگر بى‏مايه‏اى يك عمر با خردمندى نشيند راه درست را نخواهد شناخت چنانكه قاشق مزه آش را اهل فكرت حتى اگر يك دم با خردمندى نشينند زود آيين (نيك) را دريابند چنانكه زبان مزه آش را --------------- بر گرفته از تعالیم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1084609920874068722004-05-15T12:59:00.000+04:302004-05-15T13:02:00.876+04:30

امروز بعد از مدتی دوباره به اینجا برگشتم که بازم تو این دنیای مجازی حرف بزنم. این مدت که نبودم انقدر اتفاقای جورواجور و در عین حال بی ارتباط برام پیش اومده حسابی قاطی کردم. از بازجویی و تنهایی مفرط و دیدن چند تا ازدوستان تا امتحان کارشناسی ارشد و دعوا و... انقدر اوضاع به هم ریخته بود که تصمیم گرفتم کاری نکنم تا هر چی میخواد پیش بیاد. حتی دو خط شعر هم نتونستم بخونم چه برسه به کتابای درسی اونم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1082887133764079712004-04-25T14:28:00.000+04:302004-04-25T14:31:55.090+04:30

آغاز و پایان هر شروعی را پایانی و هر سلامی را خداحافظی به همراه هست هر راهی روزی شروع و روزی پایان میگیرد چه به مقصد برسد و چه نرسد هر طلوعی لاجرم به همراه خود غروبی دارد چه دوست داشته باشیم و جه نداشته باشیم به هر صورت این رسمی کهن است که در جریان است اگر کسی مرا خواست بگویید رفته باران ها را تماشا کند و اگر اصرار کرد بگویید برای دیدن طوفانها رفته است و اگر باز هم سماجت کرد بگویید

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1081421815302757312004-04-08T15:26:00.000+04:302004-04-08T15:29:40.420+04:30

رویا دیشب دنبال یه سری ازجزوه های درسی قدیمی بودم. همیشه دوست دارم که هرازچند گاهی به انباری برم و اونجا رو حسابی وارسی کنم. پر از وسایل و اجناس قدیمی که گذشت زمان به صورت گرد وغبار روی اونارو گرفته وقتی که هردفعه گرد وغباری که روی صندوق قدیمی نشسته رو پاک میکنم و بازش میکنم، یاد ماشین زمان میافتم. فقط با یه نگاه گذرا به وسایلی که اونجا روی هم چیده شدن، در یک چشم به زدن به دوران قدیم برمیگردم.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1080626858289209642004-03-30T10:37:00.000+04:302004-03-30T10:40:14.000+04:30

همراه یادمه که به من از نو شدن گفتی، از تازه شدن و از از پوست انداختن. میدونی این کار چقدر سخته؟ میدونی که این کارا یه حس تازه ونو میخواد؟ میدونی که خودم هم از این وضعیت کلافه شدم و دلم میخواد هوار بزنم؟ میدونم که اینا رو خوب میدونی چون برای نو شدن همیشه کنارم بودی و با گرمای دستات و حرفای قشنگت به من توان این کارو میدی. مدتها بود که توان حرکتی که قدری هیجان داشته باشه رو نداشتم، حسابی مسخ شده

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1079330042458831492004-03-15T09:24:00.000+03:302004-03-15T09:27:37.593+03:30

نو شدن داشتم دفتر خاطراتم رو ورق میزدم و این آخر سال یه جورایی با خاطراتم خلوت کرده بودم. شب بود و هوا هم سرد شده بود، یه بلیز گرم تنم کردم و رفتم رو بالکن و نشستم رو صندلی و در حالی که چای میخوردم خاطراتم رو مرور میکردم. یه هو سنگینی نگاهت رو حس کردم، سرمو بالا آوردم و دیدم که تو هم اومدی اینجا. باز هم با همون نگاه همیشگی به من نگاه میکردی. نمیدونم تو چشات چه چیزی وجود داره که من هر موقع نگاه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1078575150446962142004-03-06T15:42:00.000+03:302004-03-06T15:51:00.250+03:30

زندگی و موج هوا بدجوری مه آلود بود. از سمت دریا چنان نسیم خنکی میومد که احساس میکردم تمام وجودم داره با خنکی خیلی مطبوعی جون میگیره. این روزا اینجا خیلی شلوغ شده بود و جمعیت موج میزد، ولی خوشبختانه محلی که من اونجا بودم تا نزدیکترین ویلای بعدی 10 دقیقه پیاده راه بود و به همین خاطر هم شلوغی جمعیت اذیتم نمی کرد. تا اونجایی که میتونستم ریه هامو از هوای مرطوب و خنک ساحلی پر میکردم. من شب کنار دریا

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1078056833018592822004-02-29T15:43:00.000+03:302004-02-29T17:03:20.840+03:30

بارون میومد صورتمو به شیشه چسبونده بودم و خنکای شیشه با گرمی هوای اتاق وهمینطور موزیک ملایمی که پخش میشد حس و حال عجیبی بهم میداد. چراغ خاموش بود و فقط روشنایی شعله های آتش تنها روشنی بخش محیط بود. به سازی که گوشه اتاق بود نگاه کردم، اونم تنها شده یود، مدتی بود که با هم حس نمیگرفتیم، نه اون صداش خوب در میومد نه من پنجه هام قدرت قدیم رو داشتند. به آسمون نگاه کردم، هیچ نشانه ای از ماه نبود، قطره

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1077631209047382002004-02-24T17:30:00.000+03:302004-02-24T17:36:15.450+03:30

دوست دارم با رقصی همانند رقص زبانه های آتش بمیرم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1077113205715582932004-02-18T17:36:00.000+03:302004-02-18T17:38:40.843+03:30

به چه نرمی دستم را گرفتی و به چه سختی دلم را شکستی به چه شوقی منتظر آمدنم بودی وچه بیتابانه انتظار رفتنم را کشیدی با چه ذوقی سفره دلم پیش تو باز کردم و با چه ضربتی جام عشقم را شکستی با چه حالی نزدت آمدم و چگونه حضور زیبایت را برایم حرام کردی با چه شوقی نذر کردم و با چه نفرتی به آن، پشت آن روز چقدر آفتابی و گرم بود وامروز چقدر مه آلود و سرد آن روزها، آرزوهایم بسیار و دلم امیدوار و راه هموار

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1076843928445073502004-02-15T14:48:00.000+03:302004-02-15T15:24:15.793+03:30

« حسرت همیشگی » حرفهای ما هنوز ناتمام تا نگاه میکنی وقت رفتن است بازهم همان حکایت همیشگی! پیش از آنکه با خبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود آی... ای دریغ و حسرت همیشگی ناگهان چقدر زود دیر میشود « قیصر امین پور »

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1076567801542492452004-02-12T10:06:00.000+03:302004-02-12T12:16:30.046+03:30

کوتاهترین، غم انگیزترین و عاشقانه ترین داستان جهان : دو تا خط موازی بودن که همدیگرو خیلی دوست داشتن ولی ..... (متاسفانه اسم نویسنده اش یادم رفته) ----------------------- سه شنبه شب که مراسم آتش بازی درمیدون نور بود فرصتی شد که یه سری عکس بگیرم. مجموعه کاملش هم میتونینآلبوم شخصی ببینین

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1076154408136914712004-02-07T15:16:00.000+03:302004-02-07T15:18:31.670+03:30

دیروز وسط کلاس بودم که یکی از آدمای اداری اومدبه استادگفت که شما باید کلاساتونو تا24 بهمن تموم کنید چون ما آزمون داریم و دیگه آموزشگاه باید برای این مهم آماده بشه ! هر چی اصرار که اول ترم قرار بر 26 بهمن بود و همونطوری برنامه ریزی شده و این حرفا، اصلاً قبول نکرد" آقا فوق العاده بذار، آقایون و خانوما مشکل خودشونه که کار دارن یا کلاس دارن! برنامه آموزشگاه عوض شده! " فعلا قبول کردیم تا به موفع یه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1075798445246017832004-02-03T12:24:00.000+03:302004-02-03T16:03:39.670+03:30

یک ساعت به هم زل زده بودیم - حرفی بزن ، چرا ساکتی؟ - گفتم، نشنیدی، برو

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1075540484433243752004-01-31T13:04:00.000+03:302004-01-31T13:12:29.653+03:30

جشن سده سده به معناي «ظهور و پيدايي» است. جشن سده، كه در شاهنامه، در بخش پادشاهي هوشنگ از آن گفته شده، نماد پيدايش آتش است كه گرم و حيات بخش است و سرچشمه تحولاتي شگرف در زندگي بشر. جشن سده در واقع، جشن چله خورشید است، یعنی چهل روز از شب یلدا ، شب تولد خورشید گذشته است که آن را جشن می گرفتند و آتش به پا می کردند و این جادوی گرم کردن جهان به شمار می آمده است. چله که سردترین موقع سال است، در این

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1075289578784312592004-01-28T15:02:00.000+03:302004-01-28T16:59:48.966+03:30

با كدامين ترانه چنين آهنگ رفتن ساز كردي ؟ براي تو مينويسم چون ميدونم هيچ وقت اينجا نيامدي براي باد مينويسم كه حرفهايم را به دورترين افق كشف نشده ببرد براي دلم مينويسم كه زنگار روي آن را نگيرد براي زمان مينويسم كه هيچ گاه از رفتن باز نخواهد ماند از تو مينويسم كه فراموشم نشوي از تو مينويسم كه صداي قلبم را در لابلاي كلماتش جستجو كنم از تو مينويسم كه بدانم عاشق بوده ام از تو مينويسم كه برق نگاهت

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1075016918021907712004-01-25T11:18:00.000+03:302004-01-25T11:21:14.496+03:30

اين درد فراق است كه سپيدي را به روز و سياهي را به شب بخشيده است ، جستن و نيافتن اين درد فراغ است كه بصورت دانه هاي روشن الماس از چشمان عاشق روانه مي شود اين درد فراغ است كه باعث ساكن نماندن باد ميشود اين درد فراغ است كه روزگار عاشق را بي تاب كرده است اين درد فراغ است كه گل را هوس انگيز كرده است واين درد فراغ است كه بصورت غزل و موسيقي ترنم مي‌يابد به صداي طپش قلبت گوش فرا ده اين، آواي فراغ است

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1074756883431303222004-01-22T11:04:00.000+03:302004-01-22T11:07:27.106+03:30

نكته : كساني كه گذشته را به ياد نمي‌آورند، محكوم به تكرار آن هستند

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1074592453175069142004-01-20T13:24:00.000+03:302004-01-20T13:25:38.373+03:30

هر هزار سال يكبار فرشته ها، قالي جهان را در هفت آسمان مي تكانند، تا گرد و غبار هزار ساله اش پاك شود و هر بار با خود مي گويند : آن قالي كه قرار بود انسان ببافد، اين نيست ! اين فرش، فاجعه است. با زمينه سرخ، از خون، حاشيه هاي كبود، از معصيت، طرحهايي از گناه و نقشهاي برجسته اي از ستم ! فرشته ها گريه كنان، قالي آدم را مي تكانند و دوباره، با اندوه بر زمين پهنش مي كنند. رنگ در رنگ، گره در گره،

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1074425410828962062004-01-18T15:00:00.000+03:302004-01-18T15:06:43.890+03:30

نميدونم چرا هر وقت اينو ميبينم ياد شانسم ميافتم؟ Safari Buses Pass Here Once in a Year & That Should Be Right Now  

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1074161065259522552004-01-15T13:34:00.000+03:302004-01-15T13:37:23.140+03:30

ديشب داشتم يه كتاب از احمد شاملو ميخوندم و تو حال و هواي خودم بودم، رسيدم به شعر قصه دختراي ننه دريا ، خيلي عالي بود ؛ يه قسمتهاييشو انتخاب كردم ولي توصيه ميكنم كه همه شو بخونيد. شبا شب نيس ديگه، يخ‌دون ِ غمه عنکبوتاي ِ سيا شب تو هوا تار مي‌تنه. ديگه شب مرواري‌دوزون نمي‌شه آسمون مثل ِ قديم شب‌ها چراغون نمي‌شه. ...... دلا از غصه سياس آخه پس خونه‌ي ِ خورشيد کجاس؟ قفله؟ وازش مي‌کنيم! قهره؟ نازش

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1073994925829066422004-01-13T15:25:00.000+03:302004-01-17T10:22:39.843+03:30

دستانم را به باران ميسپارم تا گناهانش را شستشو دهد پاهايم تنهايي جاده را پر خواهد كرد چشمانم را به ديدار خورشيد و روشنايي خواهم فرستاد گوشهايم بماند براي آن جيرجيركي كه شبها ميخواند روحم را پرواز ميدهم وقلبم را، زير پا، له خواهم كرد و خواهم سوزانيدش و خاكستر آن را به باد ميسپارم تا سزاي طپش بيهوده را ببيند فصلي ديگر، مكاني ديگر، هوايي ديگر طلوعي، دوباره خواهم داشت.

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1073723619932152672004-01-10T12:03:00.000+03:302004-01-10T12:08:42.920+03:30

"در مقابل روزي که بر مي آيد پرهيزگار باش . به آنچه در يک سال و يا ده سال ديگر پيش خواهد آمد ، فکر نکن . در فکر امروز باش... بر زندگي زور روا مدار . همين امروز را زندگي کن . در مقابل هر روز پرهيزگار باش . دوستش بدار ، احترامش را نگه دار . بخصوص پژمرده اش نساز ، مانع شکفتن آن نشو ، حتي اگر مثل امروز تيره رنگ و غم آلود باشد ، دوستش بدار، نگران نباش ، بايد مثل زمين بار خيز بود. پرهيزگار باش . صبر کن

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1073542723070564782004-01-08T09:48:00.000+03:302004-01-08T14:00:55.983+03:30

- مياي بريم قدم بزنيم؟ - كجا؟ - خيابونا ! - واسه چي؟ حال ندارم، اصلاً - خوبه حال ميده ها - نه بابا بي خيال شو، اصلاً رو مود نيستم؛ تو هم برو به كارات برس، منم خسته‌ام، تو هم حتماً‌ كار داري كه انجام بدي - من ميخواستم با تو برم زير بارون كمي قدم بزنم، ولي مثيكه تو اصلاً تمايل نداري، باشه من خودم ميرم - عمراً !! - واسه چي ؟ - خوب نيست هوا هم داره تاريك ميشه ، هم خيس ميشي ، هم من ميگم - خوب خودت

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1073380907566868622004-01-06T12:51:00.000+03:302004-01-06T13:00:38.530+03:30

چند وقته كه ميخوام اينجا از وحيد تشكر كنم ولي فرصت نميشه با جمع آوري وچاپ كتاب وبلاگستان شهرشيشه‌اي به نظر من كار خيلي خوبي انجام داد.باور كنيد كه كار خيلي قشنگي انجام داد. من اولين بار كتاب وبلاگستان شهرشيشه‌اي رو تو اينترنت ديدم و حس كردم كتاب خوبيه تا اينكه در نمايشگاه اونو خريدم.لذت خوند كلي وبلاگ كه هيچ آشنايي با اونا نداشته باشيم مثه ديدن يه سرزمين تازه ست. حس خيلي خوبيه وقتي مثلاً رو تخت

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1073120101650349932004-01-03T12:25:00.000+03:302004-01-03T13:17:38.483+03:30

روزگار بديه، خيلي هم بد وگر دست محبت سوي كس يازي به اكراه آورد دست از بغل بيرون كه سرما سخت سوزان است ....... هوا بس ناجوانمردانه سرد است نميدونم آدما چرا اينجوري شدن؟ منظورشون از كارهايي كه انجام ميدن چيه؟ مگه چه چيزي از رفتار آدما برداشت مي شه كه برخوردها، انقد بد شده؟ آدم يه كاري انجام ميده، منظورش يه چيزيه؛ يه چيز ديگه ميبينن،‌و يه منظور ديگه رو ادراك ميكنن ! واقعاً روزگار ما بد جوري

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072945763506300302004-01-01T11:59:00.000+03:302004-01-01T12:00:30.326+03:30

من اينجام، در جاده اي كه قبلاً هم از آن عبور كرده ام، بي فلسفه ولي اين بار چرائيش را مي دانم همراهم هستي؟ ----- بياتا فرصت باقي است برويم ، برويم تا آنجا كه به محل اتصال افق و غروب با هم ا ست برسيم و گوشي داشته باشيم براي شنيدن و دلي براي طپيدن و ره توشه ما اميد و ديگر هيچ بيا برگي تازه از تار پود عشق و يكرنگي به دفتر زندگيمون اضافه كنيم ---- خنده ات و برق چشمانت حكايت از قبول كردني از صميم

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072783221219961562003-12-30T14:50:00.000+03:302003-12-30T14:57:50.403+03:30

- منو دوس داري؟ - ..... - منو دوس داري يا نه؟ - معلومه كه دارم - چقدر؟ - من چه ميدونم؟ - يعني چي؟ - يعني همين ! - اووووووووم - خودتو لوس نكن - ميخوام بدونم چقدر؟ - باشه، قد تمام ستاره ها خوبه يا قد تمام گـلهاي دنيا، يا حتي قد يه دونه يك كه جلوش بينهايت صفر باشه؟ ها كدومش؟ اينو بدون اگه زماني تونستي كه براي عشق ظرف اندازه معين كني، اونوقت داراي محدوديت ميشه و عشق و محدوديت با هم يه جا نميشن، فقط

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072604364515067382003-12-28T13:09:00.000+03:302003-12-28T13:17:41.513+03:30

به دوست عزيزم علي صابري نمي دوني چقدر متأسفم و چقدرآرزو ميكنم كه اين لحظات و روزهاي سختي كه تو در گير آن هستي براي هيچكس پيش نيايد. خبر از دست دادن اقوام مادري، آنهم به يكباره در حادثه‌اي چنين وحشتناك قلبم را به شدت آزرد . از زمان شنيدن خبر زلزله براي تمام مردم عزيز شهرستان بم و همراه با تمام عاشقان اين مرز و بوم، در خلوت دلم گريسته‌ام. زماني كه برام پيغام دادي كه خاله كوچكت تا روز يكشنبه كه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072505077719242772003-12-27T09:34:00.000+03:302003-12-27T10:34:25.920+03:30

زلزله بم اي آنكه نميشناسمت اي آنكه در همه عمر هرگز نديدمت ديشب به ياد تو ديشب براي تو اشكي به وسعت دريا ريخته‌ام روزي زخاك و گل يك خانه داشتي اينك هزاران هزار دل اميد، كه خانه باشَدَت.... تلاش عظيم مي‌خواهد كه آنچه ويران شده (جز هزاران هزار دل شكسته و ويران شده كه تنها عشق و زمان، اندكي، مي تواند آن را التيام بخشد ) دوباره سامان گيرد و من

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072338379487986302003-12-25T11:16:00.000+03:302003-12-25T11:53:53.653+03:30

كارام اِنقد عقب افتاده كه حتي بهشون نميشه فكر كرد و خيلي از اونا مشمول مرور زمان ! شدن و ديگر هيچ! بعد از 2.5 سال ازتموم شدن بيمه ماشين بالاخره بيمه‌اش كردم حالا به سلامتي چون باطريش تموم شده 2 هفته است كه داره ته پاركينگ استراحت ميكنه!! بماند كه كارت ماشين از 1سال پيش گم شده!!!ولي گواهينامم خوشبختانه پوز كارتو زده و اونم 2.5 سال پيش گم شد اما خوشبختانه 1 ساله كه اعتبارش هم تموم شده و كسي نميتونه

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072263734357307322003-12-24T14:32:00.000+03:302003-12-24T16:27:50.890+03:30

ديشب واقعآ شب خاصي برام بود اِنقد اتفاقاي جورواجور برام افتاد كه خودم هم حالمو درست نميفهميدم بعد از تموم شدن كار يه سر رفتم بيمارستان شريعتي و بلافاصله از اون جا رفتيم بازارچه جنب پارك لاله واسه صرف ! آش رشته تو اون هوا واقعاً چسبيد و چند تا كلوچه داغ كه حسابي حال داد برگشتن پياده روي تا پل گيشا... ------ وقتي داشتم از رو پل عابر پياده رد ميشدم يه آقايي كه نسبتاً‌مسن بود يه دستش رو قلبش و دست

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072182814997639502003-12-23T16:03:00.000+03:302003-12-24T09:12:35.640+03:30

نميدونم تا حالا براتون پيش اومده كه دلتون بخواد زمان سريع حركت كنه؟ يا دلتون بخواد كه زمان از حركت واسته؟يا نسبت به زمان خشمگين باشيد يا بر عكس دوستش داشته باشين؟حتماً زماني هم شده كه دلتون بخواد زمان گذشته برگرده يا زمان آينده زودتر بياد، خلاصه كه من يكي زياد برام زياد اين حالات پيش اومده داشتم فكر ميكردم كه شايد بشه يه جورايي زمانو كنترل كنيم، و هر لحظه تقريباً اون چيزي باشه كه دوست داريم و

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5719836.post-1072074164014848222003-12-22T09:52:00.000+03:302003-12-22T10:07:07.686+03:30

پس از اينكه معلوم شد داستان جديد مايكل جكسون فقط يك حربه واسه فروش بيشتر آلبوم جديد ايشون بوده و در واقع اون آقا ! به ورشكستگي نزديك شده بود و حالا بخاطر اينكه اسم ايشون سر زبونا افتاده ، فروش آلبوم هم انقد زياد شده كه ايشون كاملاً‌خيالاتشون راحت شده ،منم واسه فروش بيشتر اون آلبوم اينجوري تبليغ ميكنم ! راستي يه سر به اينجا بزنيد كه عكسهاي گردهمايي طرفداراي مايكل در ايران رو ببينيد

rezahttp://www.blogger.com/profile/03145524485861513894noreply@blogger.com